Mt 3, 13-17

Grzesznik, chrzest i Duch Pański

Jezus przyszedł z Galilei nad Jordan do Jana, żeby przyjąć od niego chrzest. Lecz Jan powstrzymywał Go, mówiąc: "To ja potrzebuję chrztu od Ciebie, a Ty przychodzisz do mnie?" Jezus mu odpowiedział: "Ustąp teraz, bo tak godzi się nam wypełnić wszystko, co sprawiedliwe". Wtedy Mu ustąpił. A gdy Jezus został ochrzczony, natychmiast wyszedł z wody. A oto otworzyły się nad Nim niebiosa i ujrzał ducha Bożego zstępującego jak gołębica i przychodzącego nad Niego. A oto głos z nieba mówił: "Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie".

Rozważanie

Jezus, Syn Boży, staje w szeregu z grzesznikami nad Jordanem. Nie potrzebuje chrztu pokuty, a jednak schyla się nisko, by być jednym z nas – ubogim, pokornym, ukrytym pośród tłumu. To Nazaret nad Jordanem: Jezus nie szuka chwały, nie wyróżnia się, ale przyjmuje wszystko w milczeniu i modlitwie. Dopiero wtedy otwiera się niebo, Duch zstępuje jak gołębica, a Ojciec objawia swą miłość: “Tyś jest Syn mój umiłowany”.
W duchu Nazaretu, do którego wzywa nas brat Karol, chrzest Jezusa przypomina, że nasze życie ma być ukryte w Bogu. Nie w wielkich gestach, ale w codziennej pokorze: wśród pracy, wśród braci i sióstr, zwłaszcza tych najmniejszych. Być jak Jezus – bratem wszystkich, adorującym Ojca w ciszy serca. Chrzest Duchem Świętym i ogniem to nie spektakl, ale ogień miłości, który pali w nas egoizm i czyni nas świadkami w prostocie.
Czy w moim życiu, w moim Nazarecie – w domu, w pracy, wśród sąsiadów – pozwalam, by Duch zstąpił i przemienił mnie w umiłowane dziecko Boże? Czy rozwiązuję rzemyk u sandałów Temu, który jest mocniejszy, oddając Mu pierwszeństwo w wszystkim?

Modlitwa

Panie Jezu, bracie nasz z Nazaretu, naucz nas żyć Twoim chrztem: w pokorze, w milczeniu, w miłości do Ojca i do każdego człowieka.

Rozważa ks. Jakub, Wspólnota Kapłańska Jezus Caritas, Międzychód