J 3, 16-18

Miłość Trójcy

Jezus powiedział do Nikodema: "Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego".

Rozważanie

Jezus w rozmowie z Nikodemem prowadzi nas do serca tajemnicy Trójcy Świętej. Nie da się do końca ogarnąć tajemnicy, która nas przerasta. Bóg jest miłością, która nie zatrzymuje niczego dla siebie. Ojciec daje Syna, Syn oddaje życie za człowieka, a Duch Święty otwiera nasze serce na wiarę. Całe życie Boga jest darem.
Jak pisał święty brat Karol de Foucauld: „Jak Ojciec żyje w Synu poprzez miłość, podobnie i my powinniśmy żyć w każdym człowieku dzięki miłości do niego..., i do tego stopnia winniśmy każdego kochać, by miłością żyć w nim, a nie w samym sobie (...) Niech w nas będą jedno, niech nasza miłość do Boga będzie aż tak ze wszystkimi jednoczącą”
Bóg nie jest samotnością, ale wspólnotą miłości otwartej na każdego człowieka. Trójca Święta przypomina nam dziś, że jesteśmy stworzeni nie do samotności, lecz do relacji z Bogiem i drugim człowiekiem.

Modlitwa

Trójjedyny Boże, naucz mnie Twojej jedności, abym żył w miłości z Tobą i drugim człowiekiem.

Rozważa Piotr, osoba świecka, Opole