Jeśli ktoś pragnie wstąpić do naszego Zgromadzenia nie potrzebne mu są do tego żadne specjalne dokumenty. Ważne, że głęboko wierzy i pragnie oddać swoje życie Jezusowi, by być razem z Nim i z tymi do których On Go posyła. Po osobistym spotkaniu i kilkurazowym pobycie u braci jeżeli wspólnie rozeznają, że Pan powołuje go na tę drogę może zamieszkać na stałe wśród braci, rozpoczynając w ten sposób tak zwany staż.
Postulat
Po niedługim czasie od zamieszkania wśród braci zostaje podjęta decyzja o rozpoczęciu postulatu przez kandydata. Postulat może trwać około roku a nie więcej niż dwa lata. Jest to czas wzajemnego "oswajania się", czas poznawania wspólnoty i wspólnego poszukiwania woli Bożej. Postulant wchodzi z całym swoim bogactwem duchowym i słabościami do wspólnoty, która dzieli z nim prawie wszystko. Postulant również stara się wniknąć jak najbardziej w duchowość małych braci, dlatego też poza dzieleniem życia wspólnotowego podejmuje on w tym okresie pracę na zewnštrz wspólnoty, by doświadczyć podobnych warunków pracy.
Nowicjat
Po rozpoczęciu nowicjatu kandydad staje się nowym członkiem wspólnoty małych braci. "W nowicjacie powinien odnaleść on warunki życia, które pozwola mu pogłębić swoje odkrycie Osoby Jezusa oraz zakorzenić swoją miłość w osobistej z Nim przyjaźni. To przywiązanie do Jezusa będzie wzrastać przez milczącą modlitwę, medytację Ewangelii, życie braterskie i uczestnictwo w życiu ludzi" Konstytucje Wraz ze swoim odpowiedzialnym nowicjusz będzie pogłębiał swoją znajomość Pisma św. pisma duchowe i tradycję małych braci Jezusa.
Śluby czasowe
Po zakończeniu nowicjatu, który trwa od roku do dwóch lat brat może być dopuszczony do złożenia swoich pierwszych ślubów czyli ubóstwa, czystości i posłuszeństwa na trzy lata, a następnie może je odnawiać na określony czas.
Pierwsze lata po ślubach - formacja intelektualna
Po złożeniu pierwszych ślubów brat ponownie podejmuje pracę, którą ograniczył w nowicjacie, by lepiej móc wówczas rozwinąć się duchowo. Teraz ten czas powrotu do pracy fizycznej i czasami wejście do nowej wspólnoty i innego rytmu dnia również powinien pomagać w dojrzewaniu młodego profesa.
Nie więcej niż po czterech latach od pierwszych ślubów brat rozpocznie studia filozoficzne i teologiczne po to by rozwijać w sobie coraz bardziej umiłowianie Prawdy i rozumną wiarę, by bardziej poznać i kochać Jezusa, który jest Drogą Prawdą i Życiem Bracia studenci ""nie są wezwani, by stać się uczonymi lub specjalistami: są jedynie pokornymi poszukiwaczami Mądrości obiecanej ubogim i małym" Konstytucje.
Śluby wieczyste
Od sześciu do dziewięciu lat po pierwszych ślubach i na ogół po zakończeniu studiów teologicznych brat może zostać dopuszczony do ślubów wieczystych, które składa jako "wieczystą ofiarę z siebie samego przed Bogiem i przed ludźmi"Konst.
Przez dalsze lata swojej obecności we wspólnocie małych braci, są oni niejako zobowiązani do formacji ustawicznej, związanej z "rozwijaniem swojego zmysłu Słowa Bożego i teologii oraz podejmowania środków pogłębiania swojego życia jedności z Bogiem i swojej miłości do ludzi" Konst. Bracia, którzy zamieszkajš wśród innych ludów i kultur, będą także zobowiązani do poznawania ich języka i tradycji, by móc lepiej dzielić z nimi swoje życie.
W dalszym ciągu pisze do H. de Castries: „Gdy tylko uwierzyłem, że Bóg istnieje, zrozumiałem, że nie mogę uczynić inaczej, jak żyć tylko dla Niego: moje powołanie zrodziło się w tej samej chwili, co i moja wiara. Bóg jest tak wielki! Jakże wielka jest różnica pomiędzy Bogiem a tym, co Nim nie jest!
Dwa lata po swoim nawróceniu, na prośbę Ojca Huvelina, odbywa pielgrzymkę do Ziemi Świętej i jest głęboko poruszony odkryciem, jak bardzo Jezus stał się jednym z nas: „Wcielenie ma źródło w dobroci Boga... ale najpierw ukazuje się coś tak cudownego, tak jaśniejącego, tak zdumiewającego, że olśniewa, niczym promieniejący znak. Jest to nieskończona pokora zawierająca się w tym misterium... Bóg, Byt, Nieskończony, Doskonały, Stworzyciel, Wszechmogący, Nieogarniony, Najwyższy, Pan wszystkiego, stający się czło-wiekiem, jednoczący się z ciałem i duszą ludzką, pojawiający się na ziemi jako człowiek i to jako ostatni z ludzi...
Czy życiu „Braterstwa Kapłańskiego” w oparciu o duchowość brata Karola, czy takiemu życiu pomagają propozycje radykalnego życia chrześcijańskiego papieża Franciszka?
Teksty pomocnicze dla pogłębienie duchowości bł. Karola de Foucauld, Małego Brata Jezusa mają wyraźny charakter i zasadniczy cel: nie dopuścić do zaniedbania podjętego kiedyś w naszym życiu kapłańskim przylgnięcia do Brata Karola i jego duchowości.
11 października 2011 r. Ojciec Święty Benedykt XVI listem apostolskim ogłosił Rok Wiary, który ma się rozpocząć 11 października br., w pięćdziesiątą rocznicę otwarcia Soboru Watykańskiego II.
Słuchając wystąpień Benedykta XVI dochodzi się do przekonania, że podstawą Jego apostolskiego nauczania są słowa Jezusa wypowiedziane do św. Piotra: Ja prosiłem za tobą, żeby nie ustała twoja wiara. Ty ze swej strony utwierdzaj twoich braci (Łk 22,32).
Spotkanie naszej Wspólnoty z okazji rocznicy śmierci (1 grudnia 1916) Brata Karola i rocznicy jego beatyfikacji (13 listopada 2005) miało miejsce 21 listopada 2010 r. w Wyższym Seminarium Duchownym w Opolu.
Kapłańskie braterstwo. Wspólnota kapłańska Jezus-Caritas potrzebuje nieustannej refleksji nad istotą swego kapłańskiego braterstwa. Dlaczego?
Wspólnota Kapłańska Jezus-Caritas jest wysiłkiem kształtowania życia kapłańskiego w oparciu o konkretną formę wypełniania kapłańskiego posłannictwa.
Bł. Karol de Foucauld jest duchowym przewodnikiem dla kapłanów pragnących realizować swoje posłannictwo zgodnie z Chrystusowym nakazem: „Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi.
Z inicjatywy Ojca Świętego Benedykta XVI w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, 19 czerwca, Kościół rozpoczął Rok Kapłański.
Do jednego ze swoich niewierzących przyjaciół, H. Duveyriera, pisze: Po przyjacielsku zwracasz mi uwagę, że mało znasz moje przeszłe życie: jest proste, oto ono w kilku słowach. Gdy miałem pięć i pół roku, w 1864, straciłem ojca i matkę, od tego momentu byłem wychowywany przez dziadka ze strony matki oraz przez babkę, gdyż moja matka była jedynaczką. Mam siostrę, która była wychowywana wraz ze mną przez tych wspaniałych dziadków. Dziadek, hrabia de Molet, dawny oficer inżynierii, przeszedł na emeryturę w Alzacji, gdzie pozostaliśmy aż do wojny. Po roku 70-tym osiedliliśmy się w Lancy, tam ukończyłem studia i zostałem przyjęty do Saint Cyr… Stamtąd poszedłem do Saumur, a następnie do pułku Huzarów, a potem do Strzelców Afrykańskich.
Innemu z przyjaciół, H. de Castries, który zachwiał się w wierze, opowiada o swym nawróceniu: „Podczas mego pobytu w Paryżu, drukując opis podróży do Maroka, znalazłem się pośród osób bardzo inteligentnych, szlachetnych i wierzących; powiedziałem sobie wtedy (proszę wybaczyć sposób wyrażania się, powtarzam głośno swoje myśli): być może religia ta nie jest absurdalna.
Już w I Niedzielę Adwentu - 1 grudnia, w wspomnienie bł. Karola de Foucauld
Jaka była historia życia błogosławionego brata Karola? Czym wyróżniała się jego duchowość?
Dlaczego duchowość Nazaretu
W imię Jezusa – tymi słowami rozpoczyna zawsze głoszenie nauk rekolekcyjnych brat Moris ze wspólnoty Małych Braci. Żyjemy w świecie, w którym wielu ludzi uznaje wartości, które niesie ze sobą chrześcijaństwo i chciałoby wierzyć w Chrystusa. Niejednokrotnie ci sami ludzie jednocześnie odcinają się od Kościoła i darzą go często niechęcią. W świecie wielkich przemian często zwraca się uwagę na sprawy przyziemne, a tym samym odwraca się od Boga. Brak harmonii, nieustanna gonitwa, zamęt – to obraz życia, który często nie wydaje się być czymś odległym, przeciwnie staje się bardzo realny. Dzisiejszy świat nie tyle żyje w epoce przemian, co bardziej przeżywa radykalną przemianę sposobu bycia, postępowania, wartościowania rzeczy i relacji, wszystko to znajduje się w głębokim kryzysie.
Kościół lubi się celebrować: wasza ekscelencjo, księże infułacie, biskup mieszkający wpałacu.... - To nie jest specjalnie ewangeliczne - mówi Moris Maurin, mały brat Jezusa. - Kościół jest wiarygodny tylko wtedy, kiedy żyje tym, co głosi. Jezus zbawił nas nie jako król, ale jako brat.
Ojcze,
Powierzam się Tobie,
Uczyń ze mną co zechcesz.
Cokolwiek uczynisz ze mną
dziękuję Ci.
Jestem gotów na wszystko,
Przyjmuję wszystko,
Aby Twoja wola spełniała
się we mnie i we wszystkich
Twoich stworzeniach.
Nie pragnę nic więcej mój Boże.
W Twoje ręce powierzam
ducha mego,
Z całą miłością mojego serca.
Kocham Cię
i miłość przynagla mnie,
by oddać się całkowicie
w Twoje ręce,
Z nieskończoną ufnością,
Bo Ty jesteś moim Ojcem.
brat Karol de Foucauld
Wspólnota Kapłańska Jezus-Caritas pragnie pomóc we wspólnym trwaniu przy Panu Jezusie i w gorliwym pełnieniu swego pastoralnego posłannictwa.
W kolejną rocznicę śmierci - dziewięćdziesiąta rocznica śmierci bł. Karola de Foucauld, Małego Brata Jezusa (1 grudnia 1916 r.) i pierwsza rocznica Jego beatyfikacji (13 listopada 2005 r.)
Wielcy przedstawiciele duchowości bł. brata Karola. Poznając wielkich przedstawicieli duchowości bł. Brata Karola proponujemy w niniejszym numerze naszych Materiałów przyjrzeć się sylwetce zmarłego 4 października 1988 r. Carla Carretto.
Wielcy przedstawiciele duchowości bł. brata Karola. Duchowość bł. Karola de Foucauld stworzyła w Kościele Katolickim przestrzeń, w której dojrzewało wielu wybitnych przedstawicieli życia chrześcijańskiego i autentycznych jego świadków.
Beatyfikacja pustelnika z Sahary Karola de Foucauld, Małego Brata Jezusa.
Uroczystość beatyfikacyjna Charles’a de Foucauld, Brata Karola „Małego Brata Jezusa” odbędzie się w oparciu o dekret Stolicy Apostolskiej w niedzielę 13 listopada br. w Rzymie.